เสียงอ่านพระธรรมบท1-150 (Th Ch)
001 พระจักขุบาล แม้ตาบอดแต่ได้ธรรมจักษุ 1. 护眼尊者：双目失明，却得法眼 ในเมืองสาวัตถี มีพี่น้องสองคนชื่อว่า มหาบาล และ จุฬาบาล วันหนึ่งมหาบาลได้มีโอกาสฟังธรรมจากพระพุทธเจ้าจนเกิดความเลื่อมใสอย่างแรงกล้า จึงตัดสินใจขอบวช แม้น้องชายจะทัดทานว่ายังหนุ่มแน่นควรอยู่เสวยสุขก่อน แต่มหาบาลกลับเห็นว่าการปฏิบัติธรรมต้องทำในวัยที่มีกำลังวังชา จึงสละทุกอย่างเพื่อเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ 在舍卫城，有两兄弟分别名为大护和小护。有一天，大护有缘听闻佛陀说法而心生信仰，随即决定出家为僧。尽管弟弟劝阻说正值青春年少，应先享受世俗之乐，可是大护却认为应当在精力旺盛的壮年精进修行，因此毅然舍弃一切，出家入佛门。 หลังจากบวชและเรียนรู้พื้นฐานจนครบ 5 พรรษา พระมหาบาลปรารถนาจะมุ่งเน้นการปฏิบัติวิปัสสนาอย่างจริงจัง จึงทูลขอกรรมฐานจากพระพุทธเจ้าและพาคณะสงฆ์ออกไปจำพรรษาที่หมู่บ้านชายแดนแห่งหนึ่ง 出家之后，经过五年的基础学习，大护比丘渴望精进修习毗婆舍那，便向佛陀请教禅修法门，然后带领一群比丘前往边境的一个村庄雨安居。 ในพรรษานั้น ท่านได้ตั้งปณิธานอย่างแน่วแน่ว่าจะ ไม่เอนหลังลงนอนตลอด 3 เดือน โดยจะอยู่ในเพียง 3 อิริยาบถ คือ ยืน เดิน และนั่งเท่านั้น 他在安居期间立下誓言：三个月内不躺下睡觉，只维持三种姿势——行、住、坐。 ผ่านไปเพียงเดือนเดียว โรคตาก็มาเบียดเบียนท่านอย่างหนัก น้ำตาไหลนองตลอดเวลา แม้จะมีหมอใจบุญปรุงยามาถวาย แต่พระมหาบาลก็ยังคงรักษาปณิธาน ไม่ยอมนอนหยอดยาตามที่หมอสั่ง ท่านเลือกที่จะ “ยอมเสียดวงตา ดีกว่ายอมเสียสัจจะ” จนในที่สุด เมื่อถึงเวลาตีสองของคืนหนึ่ง ดวงตาทั้งสองข้างของท่านก็แตกดับมืดบิดลงสนิท แต่ในขณะเดียวกัน “ดวงตาเห็นธรรม” ของท่านกลับสว่างไสว ท่านได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ในวินาทีนั้นเอง 仅仅过了一个月，严重的眼疾开始折磨他，流泪不止。虽有一位善心医生为他调制良药，但为了坚守誓言，不肯按照医嘱躺下来滴药。他选择宁可失去双眼，也不违背誓言。终于在一天深夜，他的双眼彻底失明。但与此同时，他的法眼却豁然开朗，就在那一刻，他证得了阿罗汉果。 ต่อมาเมื่อท่านเดินทางกลับมายังเมืองสาวัตถี มีเหตุการณ์ที่ท่านเดินจงกรมแล้วเหยียบแมลงค่อมทองตายไปเป็นจำนวนมาก เพราะท่านมองไม่เห็น…